دنبال کتاب در مورد استرس و مدیریت استرس بودم....ها چیه ....حالا نیاین بگین خیر سرت 7 ساله یوگا میکنی....خیر سرت داری مربی میشی و چه چه و چه.... خدا رو شکر میکنم تو این چند سال آگاه شدم به فکرهام و سعی میکنم که این فکرها باعث عملی نشن....خلاصه که آره دنبال کتاب بودم از چند تا از دوستان راهنمایی خواستم ویدا طبق معمول زد تو خال همون یوگایی که میکنی واست کافیه حالا خواستی وین دایر رو هم کتاباش و یه سر بزن و لی لی هم کتابه زنان نگران رو پیشنهاد داد...که رفتم سفارش دادم دیدم باید کارت به کارت کنم بیخیال شدم....تا اینکه سرکی زدم بهTed.com...یکی از جاهایی که معمولا زیاد توش ول می چرخم همین سایته.... سخنرانیهایی که خوشم بیاد و با زیر نویس نگاه میکنم اونم نه یه بار نه دو بار و آخر هم ذخیره میکنم برا خودم...و اعتراف میکنم یکی از بهترین صفحات تو اینترنته که لازمه بعضی از سخنرانیهاش و همه گوش بدن...که یک ویدیوی جدید بود در مورد استرس و اینکه چطوری با استرس دوست بشیم...فکر کنم جوابمو گرفتم و این 14 دقیقه ویدیو به اندازه یه کتاب 300 صفحه ای بهم کمک کرد....اگر زبانتون خوبه بری و ویدیو رو ببینیدلینکش اینه...پیشنهاد میکنم حتما ببینید...متاسفانه زیرنویس فارسی نداره ولی انگلیسی روداره می تونید از google tarnslate برای اون کلماتی که نمدونید معنیش و استفاده کنید...اگر نه من چیزایی که گرفتم رو می نویسم اگر ویدیو رو دیدین و من چیزی ور اشتباه گرفته بودم لطفا بهم بگین...مرسی :)

استرس جز لاینفک زندگی همه ماست....همه آدمها استرس رو تجربه کردن و میکنن ...شاید هرکس هم یه تعبیری برای استرسش داشته باشه....تعبیر من اینه که زمانی قراره یه کار ی بکنم یا اتفاقی بیفته و من هزارو یک فکرمیکنم که نکنه فلان اتفاق بیفته اون کار انجام نشه مثلا...نکنه دیوار بریزه..نکنه زمین بپکه...نکنه باد بیاد بارون بیاد یهو آخر الزمون بشه...نکنه ماشینه چپه شه...نکنه مورچه گازم بگیره مورچه سمیها...وووو هزارتا فکر مزخرف...و قسم می خورم که فکرام به همین مزخرفیه....به یمن یوگا از اونجایی که آگاه شدم به افکارم یعنی به درصد بیشتری از افکارم...تو اینجور مواقع سعی میکنم این استرس منشا عملی نشه و یک جورهایی میرم سمت کارهایی که مدت زمان بودن در این استرس رو کمتر کنه...دقت که کردین کمتر کنه نه از بین ببره...مثلا همین چند وقته پیش چون منتظر چیزی بودم و باز هم استرس به شکل فکرها ی احمقانه اومد سراغم یوگام و بیشتر کردم...مراقبه رو خودم کار میکردم...در خدمت خواجه جان بودیم که در جریانید وووو....همه اینها باعث شد یک مقداری آرامش بیشتر و آگاهی بیشتری د رمورد استرس داشته باشم...البته گاهی اوقات نیاز داشتم با کسی صحبت کنم که خدا دوستان صبور را از ما نگیره و ما رو لایقه دوستی بکنه اما حواسم بود که استرس و صحبت کردنه عادت نشه و یک راه تخلیه روانی برام نشه...من قبلترها وقتی استرسی میشدم خیلی حرف میزدم در مورد استرسم الانه به یکی دو نفر میگم و دیگه سعی میکنم زیاد با حرف زدن به استرس انرژی ندم و با حرف زدن فکرای  استرسی رو به دنیای واقعی دعوت نکنم...ولی این تجربه باعث شد که بخوام بیشتر درمورد استرس و یک جور مدیریتش بدونم...چون کی میدونه چه اتفاقی پیش رو داره و وقتیکه یه نفر یکم کلش مثه من خراب باشه باید روح و جسمشم بزرگ کنه هم اندازه فکرهای بزرگی که داره...این شد که این ویدیو رو پیدا کردم...

توی این ویدیو این خانوم از نظر علمی استرس رو بررسی میکنه و به این نتیجه میرسه افرادی که استرس زیادی رو تحمل کردن زودتر هم میمیرن ولی این مسیله فقط برای کسایی صادقه که اعتقاد دارم که استرس برای بدن اونها سمه و کسایی که فکرمیکنن استرس ضرری نداره  آسیبی ندیدن....در واقع مردوم از اعتقاد به این مردن که استرس براشون ضرر داره نه از خود استرس.

اگر ما طرز فکرمون رو در مورد استرس عوض کنیم اونوقت میتونیم عکس العمل بدنمون رو هم در مقابل استرس عوض کنیم ..

وقتی ما د رمورد چیز ی استرس داریم قلبمون تندتر میزنه تندتر نفس میکشیم و حتی ممکنه عرق هم کنیم...خب اینها بد نیست قلبی که تندتر میزنه خونه بیشتری به عضلات میرسونه تنفس تندتر اکسیژن بیشتر به بدن و مغز میرسونه و همه اینها بدن رو پر انرژی تر میکنه....دراین حالت رگها ممکنه تنگ بشه و این شاید ضرر داشته باشه ولی افرادی که این نشونه ها رو نشونه ها ی خوبی برای امادگی بدن می دونن و استرس رو مضر نمیدونن رگهاشون در همون حالت عادیو ریلکس می مونه ...ودر این حالت که رگها همون حالت باز و ریلکس رو دارن  به همراه تنفس سریع و ضربان بالا  دقیقا مشابه علایمی بدنی در زمانی که احساس شجاعت یا لذت میکینم..

پس سری بعدی که دچار استرس شدیم کافیه اینا رو یادمون بیاد و به خودمون بگیم که این بدنه منه و منی خوام رگام گشاد بمونه  ...و وقتی شما به بدنتون اعتماد کنید بدنتون هم به شما اعتماد میکنه و اینطور یکه استرس میشه همون شجاعت و یا لذتی که شما از اون قضیه  که باعث استرس شده میبرین...

یک اتفاق دیگه ای که در زمان استرس برای ما میفته اینه که استرس مارو اجتماعی ترمیکنه و از نظر علمیهم این قضیه برمیگرده به هورمونهامون...هورمونه اکسی توسین...این هورمون زمانی ترشح میشه که شما کسی رو در آغوش میگیرن درواقع این هورمون باعث میشه شما دوست داشته باشین بیشتر با دیگران در ارتباط باشین و دوست داشته باشین به دیگران کمک کنید ...و د رمواقع این هورمون مارو مهربونتر میکنه....و جالب اینه که این هورمون یکی از هورمونها ی استرس هم هست...و زمانی که ما دچار استرس میشیم و این هومون ترشح میشه ما اونموقع دنبال حمایت میگردیم...و همین هورمون باعث میشه رگها  حالت ریلکس باشه و همینطور باعث میشه که قلب قویتر بشه...پس زمانی که موقع استرس میریم سراغ کسایی که حمایتمون کنن یا میل پیدامیکینم به حمایت بقیه (همون نذرونیازاتون یادتون بیاد) د رواقع همین هورمون داره تو بدنمون ترشحم یشه و این کاراهای حمایتی باعث میشه که ما حس خوبی داشته باشیم و یکجورهایی از استرس آزاد بشیم ...در واقع این سیستم استرس خودش یک مکانیسم داره که مارو از استرس رها میکنه که همون هورمون اکسی توسینه....قدرت خدا...و این مکانیسم ارتیاط با مردوم هست...و کسا یکه به مردوم کمک میکنن در مزان استرس اسیبی  نمیبینن..

پس روشی که ما فکر میکنیم و عمل میکنیم باعث میشه که ما استرس رو به یک دوست تبدیل کنیم...وقتی ما انتخاب میکنیم که استرسمون رو مفید بدونیم ما بیولوژی شجاعت رو برای خودمون ایجاد میکنیم طپش قلب بالا تنفس سریع به همراه رگهای ریلکس و باز....و زمانی که تلاش میکنیم با مردوم ارتباط برقرارا کنیم د رواقع مکانیسم رهایی از استرس رو پیاده میکنیم...

استرس باعث میشه ما قلبمون رو حس کنیم قلب احساسیمون و با تمایل به نزدیک شدن و کمک کردن به مردم...در واقع وقتی ما استرس رو اینتطور ی ببینیم به خودمون میگم که من برای مواجه با زندگی به خودم اعتماد ارم و به اندازه کافی قوی هستم...و به یاد میاریم که برای مواجه با این سختیها تنها نیستیم...Thank you...

پی نوشت: مرضیه فقط به خاطر تو :) 

پی نوشت: منتظر نظراتون هستم...شاید پست ادامه دار بشه ولی فعلنی چیزی دیگه به یادم نمیاد...