هر دفعه رییس میگه یه نامه بزن عزا می گیرم. بهش می گم به من بگو برنامه بنویس ولی نگو نامه بزن. اینقدم که تا الان نامه زدم بعد یه چیزو غلط نوشتم و پیرو اون یه اصلاحیه زدم . سری بعدی مطمینا توبیخم می کنه.
آخه اصلا واسم قابل هضم نیست.
از پایین به بالا : به استحضار می رساند
دو تا همسطح : به اطلاع میرساند
از بالا به پایینم حتما میشه : اوهوییییییی
- یه لشکر آدم دم در ایستادن هی ایستاده تعارف تیکه پاره میکنه جون من برو نری نمیرم.
- ظرف غذاش و گرفته جلوش بخور بخور می گه نمی خوام میل ندارم نه به جون خودم اگه بزارم . یه کوچولو بر میداره میگه : همین ظرف غذاش و چپه میکنه تو بشقابش!!!!
- روزی هزار بار رییس از دم در اتاقش رد میشه هر هزار بارش و بلند میشه وایمسه تا زانو خم میشه یکی نیست بهش بگه مگه تو کار نداری که اینقد همش خبرداری.
- میگه آقا ی فلانی این حرف و زد بر میگرده نگاش میکنه میکنه میگه دکتر فلانی رو میگی دیگه‼!
- تو جلسه رییس یه چیزی رو اشتباه میگه رو خامی و جوونی حرفش و اصلاح میکنه وقتی از جلسه میان بیرون میکشدش کنار میگه یعنی که چی بر میگردی جلو همه حرف من و اصلاح میکنی . با تعجب میگه خب اشتباه می گفتی میگه تو باید من و گندم کنی‼‼ تو دلش میگه گنده تره این بشی که می ترکی‼!
(از این دست تعارفات دست و پا گیر زیاد داریم خیلی دوست دارم بدونم یه همچین چیزی تو فرهنگ کشورهای دیگه هم وجود داره یا نه. ؟؟؟ هیچ احترامی توی این تعارفا نمی بینم و اینها رو اصلا نشونه احترام و بزرگی طرف مقابل هم نمی دونم بیشتر فکر می کنم شده جز همون کارایی که بدون فکر انجامشون میدیم بدون هیچ کنترلی. )
